drawing a tree
จำได้่ว่าตอนเด็กๆ เวลาจับดินสอจะวาดรูปทีไร มักจะอุ่นเครื่องด้วยของง่ายๆ อย่างดอกไม้ ต้นไม้ บ้าน ก่อน แล้วค่อยพัฒนามาเป็นอย่างอื่น แต่เด็กสมัยนี้ เช่นหลานเรา อาจจะอุ่นด้วยสิ่งที่ซับซ้อนกว่ายุคเราก็ได้ (เมื่อวานคุณหลานให้สอนวาดรูปไดโนเสาร์…ดีนะยังพอมั่วไปได้ ถ้าเป็นก็อดซิล่า คงคิดนานหน่อย…)
หนังสือ drawing a tree นี่เป็นอภินันทนาการจากคุณพี่อีกตามเคย เปิดๆ ดูแล้วก็คิดได้ว่า ต้นไม้นี่เป็นของที่วาดง่ายพอๆ กับวาดยากเลยนะ ที่ง่าย เพราะต้นไม้เป็นสิ่งในธรรมชาติที่ทุกคนรู้จัก บางทีแค่ตวัดเส้นสองเส้นก็สามารถบอกได้ว่าเป็นต้นไม้ ขณะเดียวกันก็ยากที่ะวาดให้เหมือนจริง เพราะต้นไม้ทุกต้นมีรายละเอียดไม่เหมือนกัน ขนาดใบไม้แต่ละใบในต้นเดียวกันยังไม่เหมือนกันเลย
เราว่าการวาดต้นไม้เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง (หรืออย่างน้อยก็เป็นหัวข้อเริ่มต้นเวลาคิดอะไรไม่ออก) คุณพี่ Bruno Munari ก็คงจะคิดเหมือนกัน ตอนแรกที่ได้หนังสือนี้มา คิดว่าเป็นหนังสือสอนวาดเฉยๆ ไม่ได้อ่านละเอียด ได้แต่ดูรูปสวยๆ วันนี้มาเปิดอ่านดูก็จินตนาการออกเลยว่ากว่าหนังสือจะพิมพ์ออกมาเป็นเล่ม คุณ Bruno คงจะตระเวนดูต้นไม้ตามที่ต่างๆ วาดบันทึกไว้ แล้วจดถ้อยคำบรรยายลักษณะแต่ละต้นอย่างละเอียด แล้วนำมาเรียบเรียงให้อ่านเข้าใจง่าย พร้อมรูปที่ดูแล้วอยากวาดตาม…
หนังสือเล่มนี้อยู่ใน workshop series หนึ่งในนั้นเป็นหนังสือสอนวาดพระอาทิตย์ read more.. edm no.3 : Purses, Wallets or Bags
จดๆ จ้องๆ แอบดู journal สวยๆ ในบล๊อกของคนอื่นมาหลายเพลา วันก่อน ก็เลยสมัครเล่นกับเขาบ้าง
art group ที่ว่านี่ชื่อ everydaymatters
เป็น group ที่รวมคนชอบวาดรูป มืออาชีพ สมัครเล่นก็ได้ ขอให้ชอบวาดๆๆๆ และวาด บล๊อกของบางคนสวยมาก
จนนึกว่าเป็นมืออาชีพ ดูแล้วตื่นตา คันมืออยากวาดมั่ง ชอบไอเดียของชื่อที่ว่า อะไรก็ได้ในทุกวัน เพราะบางคน
เช่นเรา มักจะนึกไม่ออกว่าจะวาดอะไรดี สุดท้ายก็วาดอะไรซ้ำๆอย่าง ดอกไม้ ของกิน ทั้งๆที่ความจริงเราสามารถวาดได้ทุกอย่างรอบตัวเรา จะอลังการบ้านทั้งหลัง หรือถังขยะในครัวก็ไม่เห็นต้องแคร์ ขอเพียงจับดินสอ ลากเส้นออกมา มันก็ได้ฝึกฝีมือแล้ว
สมาชิกในกรุ๊ปเยอะมาก เป็นพันๆ อ่านข้อความกันไม่ไหว แต่เป็นแหล่งความรู้ที่ดีมาก สงสัยอะไรก็เข้าไปถาม
ได้เลย สนุกดี ตอนนี้เราพึ่งวาดไปได้ไม่กี่รูปเอง รูปนี้เป็นหนึ่งในหัวข้อ weekly challenge ที่มีเป็นร้อยให้เลือกวาด
ใครสนใจ ไม่ชอบวาด แต่ชอบดู ก็ไปดูได้ที่ flickr ฮับ =^-^=
Nicholas in Trouble
เห็นหนังสือ นิโคลาจอมซน ทีไรก็อดเสียเงินไม่ได้ทุกที คราวนี้เล่มใหม่ Nicholas in Trouble ออกมาแล้ว รู้สึกจะพึ่งออกช่วง Halloween นี้เอง ไม่ค่อยชอบสีปกเล่มนี้เท่าไหร่ แต่รูปข้างในยังน่ารักเหมือนเดิม พลิกเปิดอ่านไปแค่สองตอน พอเรียกรอยยิ้มและอารมณ์ดีๆ ยิ่งตื่นเต้นเมือคลิ๊กเข้ามาดู Nicholas’s homepage สุดน่ารัก เข้าหน้านั้นออกหน้านี้ไปมา จนมากรี๊ดสลบกับหน้า Fun and Game กับ join my club อันแรกได้เล่นเกม cowboy กับ ตีกอล์ฟ หน้าสองได้สมัครรับของน่ารัก อันนี้ไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าเขาจะลงทุนส่งของข้ามประเทศเชียวหรือ แต่เมื่อมีฟอร์มให้กรอก ประเทศให้เลือก ก็ลองดูเสียหน่อย อยากได้ดินสอลายนิโคลานี่นา น่ารักๆ
เล่นเกมพอเมื่อยมือ คราวนี้ก็มาดูบล๊อกเสียหน่อย จำได้ว่าคราวที่แล้วบล๊อกยังเป็นภาษาฝรั่งเศสอยู่ คราวนี้มีภาษาอังกฤษ ดีจัง!
ปล. สี่ห้าวันที่ผ่านมา อารมณ์หดหู่สุดๆ พยายามหาหนังสือมาอ่านกระตุ้นต่อมอารมณ์ดี read more.. ในวันป่วยๆ
เพลงเก่า วีดีโอเก่า แต่ก็ทำให้รู้สึกดีในวันป่วยๆ
ป่วยแล้ว หดหู่ อยากออกไปเดินเล่น ขี่จักรยาน ใต้แสงแดดอุ่นบ้างจัง
เพลงชื่อ start ของ depapepe เพลงโปรดตลอดกาล รู้สึกจะเคยเขียนถึงแล้วมั๊ง
วาดเล่น no.20
รูปที่วาดเล่นๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงชอบวาดตัวดอกไม้ ใบไม้โผล่บนหัวเด็กผู้หญิง….
มานั่งคิดๆดู ก็นึกได้ว่า เรามีหนังสือภาพญี่ปุ่นอยู่เล่มหนึ่ง ซื้อมานานแล้ว ตั้งแต่ยังไม่ค่อยรู้ภาษาญี่ปุ่น
ตอนนี้รู้มากขึ้นมาหน่อย แต่ก็ยังไม่มากพอที่จะเข้าใจเรื่องทั้งหมด เรื่องจะออกแนวนามธรรมนิดๆ
อยากรู้ใช่ไหม…ถึงไม่อยากรู้ก็จะเล่าให้ฟังอยู่ดี (นี่เป็นส่วนหนึ่งของการมีบล๊อกล่ะนะ ประมาณว่าเขียนในสิ่งที่อยากเขียน เล่าในสิ่งที่อยากเล่า ถึงไม่มีคนอยากอ่าน เราก็ไม่เสียใจ)
เรื่องมีอยู่ว่า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งตื่นมาในเช้าวันหนึ่งแล้วพบว่าเธอมีใบไม้เขียวใบเล็กๆ งอกขึ้นมาบนหัว เธอประหลาดใจ แต่ขณะเดียวกันก็ภูมิใจ เพราะไม่มีเพื่อนคนไหนเลยมีใบไม้วิเศษนี่เหมือนเธอ แต่ไปๆมาๆ เธอก็ชักจะไม่ชอบใจด้วยไม่มีเพื่อนคนไหนเห็นสิ่งที่เธอคิดว่าพิเศษเลย เธอพยายามดึงมันออก
หาหมวกมาสวมปิด กระทั่งดึงใบมันออกมากิน แต่ทุกครั้งที่ทำอย่างนั้น ใบไม้ใบใหม่ก็จะงอกออกมาแทนตลอด
เด็กผู้หญิงคนนั้นไม่รู้จะทำยังไง เธอได้แต่เศร้าๆๆๆ ในขณะที่ใบไม้บนหัวก็งอกยาวขึ้นๆๆๆ
จนเหมือนเป็นผมของเธอเลยทีเดียว…
สุดท้าย เด็กผู้ชายคนหนึ่งก็เห็นใบนั่นจนได้ เด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชายคุยกัน แล้วจู่ๆ เด็กผู้หญิงก็เห็นใบไม้บนหัวของเด็กผู้ชาย รวมทั้งบนหัวของเด็กนักเรียนคนอื่นๆด้วย…
ฉันไม่ค่อยเข้าใจตอนจบนัก คิดว่าคงต้องเปิดดิกไปทีละตัวกว่าจะเข้าใจได้…
ถึงจะไม่รู้เรื่องทั้งหมด แต่หนังสือเล่มนี้ก็สวยและมีเนื้อหาน่าสนใจ (ที่เดาๆ เอาจากรูปน่ะนะ) และก็ประทับใจฉัน
จนเก็บเอามาวาดนั่นเลยแหละ…
Paul Rogersคุณเป็นคนติดบล๊อกไหม สำหรับเราคงตอบได้ทันทีเลยว่าไม่ใช่ ไม่เคยรู้สึกคันไม้คันมือถ้าไม่ได้เข้าบล๊อกสักอาทิตย์
ถึงบางทีจะแอบรู้สึกผิดแบบไม่มีเหตุผลที่ปล่อยให้ตัวเลข new items ใน Google Reader ขึ้นถึง 1000+ และบางทีก็รู้สึกอยากเป็นคนติดบล๊อกดูบ้าง จะได้ไม่พลาดข้อมูลดีๆ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็มีสิ่งที่เรามักจะกลับมาเปิดบล๊อกคนอื่นๆ ดูอยู่ดี ส่วนใหญ่บล๊อกที่ว่าจะเกี่ยวกับ ภาพประกอบหนังสือ
อาจจะเป็นเพราะขี้เกียจอ่านอะไรยาวๆ บล๊อกที่โชว์งานภาพหรือรูปสวยๆจึงเป้นบล๊อกที่เราโผล่ไปบ่อยสุด ล่าสุดวันนี้ไปเจองานหนังสือเด็กชื่อ Forever Young เขียนโดย Bob Dylan โดยมีพื้นมาจากเพลงชื่อเดียวกันของเขาเอง เราไม่ค่อยรู้จัก Bob Dylan นัก คงบอกได้แต่ว่า การที่สำนักพิมพ์ทำ clip ภาพประกอบเพลงก็เป็นไอเดียที่ทำให้เราสนใจเพลงของเขาขึ้นมาเล็กๆเหมือนกัน
แต่ยังไง เราก็ขอโฟกัสไปที่งานวาดมากกว่า ได้แวะไปดูบล๊อกของ Paul Rogers หลังฉากของงานนี้น่าอ่านดี ได้ดูรายละเอียดของตัวหนังสือด้วย
คราวนี้มาดูภาพฟังเพลงกันดีกว่า…
วาดเล่น no.19
บนโต๊ะทำงานของเรามีสมุดฉีกปึกเล็กๆอยู่สองปึก เวลาทำงาน ช่วงเซฟงาน ไรท์ซีดี ตอนง่วงๆ หรือตอนขี้เกียจ
แต่ต้องทำงาน ก็เลยเบรคมาวาดเล่นๆ ก็จะหยิบสมุดนี่มาวาดเรื่อยเปื่อยเก็บๆไว้ ตอนแรกว่าจะเอามาลงสี
แต่จนแล้วจนรอดก็ขาวดำอยู่อย่างนั้น สุดท้ายก็เลยมาแปะทั้งขาวดำนั่นแหละ รูปนี้มันเริ่มมาจากวาดรูปวงรีแบบเบี้ยวๆ
โดยไร้เหตุผล ประมาณจิตไร้สำนึกพาไป แล้วมาสร้างเป็นเรื่องแบบมั่วๆ กลายเป็นอาหรับราตรีซะงั้น
ดูออกกันไหมนี่ -_-’
วาดเล่น no. 18
ขนมรู้สึกดี
บางครั้ง…คนเราก็ต้องการความหวาน…
น่าจะเป็นความคิดพื้นฐานของคนที่คิดค้นขนมหวานต่างๆขึ้นมา เพราะจะว่าไปขนมพวกนี้
นอกจากน้ำตาลที่ร่างกายควรได้รับจำนวนหนึ่ง บวกกับรสสัมผัสแสนหวานที่ลิ้นคนเราชอบรับรู้แล้ว
ขนมนี่แทบจะไม่มีประโยชน์ใดๆ มากไปกว่า ความอร่อย…ในชั่วขณะ ต้องบอกว่าชั่วขณะเพราะ
ขนมนี่หวานมาก เรียกว่ากินได้ในคราวเดียวไม่เกินสามลูก ต้องกินน้ำตาม
หรือเราจะเป็นคนไม่ชอบหวาน…
บางทีอาจจะไม่ชอบหวานลิ้น แต่หวานตานี่ชอบจัง จะว่าไปสีของลูกรังนกกลมๆนี่ก็ไม่ได้หวานอะไรมากมาย
ถ้าไม่ได้วางบนพื้นสีชมพูนี่ ก็ดูจะออกแนว earthtone ด้วยซ้ำ ดูรวมๆแล้วให้ความรู้สึกอุ่นๆ ติดดินๆ
แบบอธิบายไม่ถูก คงจะบวกกับรูปร่างกลมๆของมันด้วยมั๊ง เลยรู้สึกว่าน่ารักกว่าปกติ…
บางครั้ง..ขนมสีสวยก็ทำให้คนเราคิดเรื่อยเปื่อยได้นะนี่…เอาเป็นว่าขนมถุงนี้ทำให้เรารู้สึกดีๆ บางอย่าง
ที่อธิบายไม่ถูกนี่แหละ…จบ
เวลา
ดูเหมือนนอกจากจะเป็นคนชอบดองหนังสือแล้ว ตอนนี้ยังชอบดองบล็อกอีกต่างหาก -_-’….
ช่วงนี้งานเยอะใช้ได้ คงเพราะเริ่มแก่ตัว ปล่อยวางเป็น เลยไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนจะชอบประสาท
กลัวนู่นกลัวนี่ กลัวทำงานไม่ทัน กลัวข้อมูลหาย กลัวไฟล์เจ๊ง คอมพิวเตอร์เดี้ยง แต่ตอนนี้เฉยๆแล้ว เพียงแต่
ทำงานด้วยความระวัง รอบคอบให้สม่ำเสมอเท่านั้น ถ้าคอมฯมันจะโดนฟ้าผ่าเดี้ยงไปก็เรียกว่าเป็นเรื่องของดวง
(จริงๆ เคยโดนมาแล้ว ไฟดับ คอมเดี้ยงไปเลย ต้องแบกไปซ่อมเป็นอาทิตย์ ตอนนี้ ถ้าฝนตกมากๆ ฟ้าผ่าฟ้าร้อง
ฉันขอปิดคอมก่อน กลัว)
รูปนี้ถ่ายแบบไม่ตั้งใจจากบ้านหลังเก่าที่เคยอยู่ ตอนนี้เป็นบ้านญาติไปแล้ว มาดูอีกทีก็ชอบ ตรงที่มันมีคอนเสปต์
เรื่องเวลาดี บ้านเก่า นาฬิกาเก่า ปฎิทินแบบเก่า …แต่เวลาปัจจุบัน…
เวลาไม่คอยใครจริงๆ ….ตอนนี้อยากมีเวลาว่างๆ นั่งอ่านหนังสือที่ดองเป็นกองภูเขาไปเรื่อยๆจัง…
|
